gamsizbaykus:

beklenenmisafir:

MİMİKLERİN EFENDİSİ.

ama yerim

(zencefillisut gönderdi)

Şarkılar, o sevdiğin kareli battaniye, kupalarımız, hepsi burda. Sen nerdesin?

(Kaynak: sonsuzlukkadaruzak)

pembedunyam:

Ve rüyadan uyandı kadın. Gözyaşları temizliyordu yüzündeki mutluluğu. Dudaklarına değen o tuzlu tat dahada yakıyordu canını.Yanağından süzülen her damla yaş,kalbinden bir parçayla kopup gidiyordu benliğinden. İnanmak istememişti rüya olduğuna. Aklına her geldiğinde,doğrulamak istercesine usulca dokunuyordu adama.Ufak bir gülümsemeyle taçlandırıyordu dokunuşunu. Gerçekti çünkü. Rüya olsa hissetmezdi adamı. Yüzünün her karesi kazınmazdı beynine. Sesini duyduğunda titremezdi içi. Aklına her düştüğünde ayaklanmazdı midesi… Nasılda inanmıştı gerçek olduğuna? Sonra bir sabah uyandı yalnızlığa. Yoktu adam. Bitmişti rüya. Kocaman bir boşlukta hızla düşüyordu kadın. Karanlık sarıyordu ruhunu. Umutsuzluk acımasızca dolanıyordu damarlarında. Boğazına gelen çığlıklar tıkanıp kalıyordu içinde. Duyar mıydıki adam? Bağırsa,gelip tutar mıydı elini? Bir kez daha hıçkırıklarla sarsıldı vücudu. Bir kelebeğin ömrü kadar kısaydı rüya. Ve bir kelebekti kadının kalbi…
                                                     http://pembedunyam.tumblr.com/
pembedunyam:

Ben ve kıskanmak. Çok alakasız. Cidden.